Gluren bij de buren, 2

Optreden in Amersfoorts huiskamerfestival, december 2010

Doink! Met een houten pollepel sla ik op een Marokkaanse schaal. De voorstelling is geopend. We gaan op reis in C-groot. Met haar sprankelende stem schets Monique hoe dat eruit ziet: prachtige vergezichten, heerlijk weer, goed gezelschap en lekkere wijn. C-groot: een vakantie als grootgrutter voor goede herinneringen.

Net als souvenirs. Een jongetje uit het publiek trekt er, samen met zijn moeder, een uit de grabbelton. Het is een minifietsje. Dat is nou toevallig. Daar heeft Monique een verhaal over van haar fietsvakantie naar Malawi. Warme, vrolijke klanken horen erbij, maar de hongerklop in de brandende zon. Au, die doet pijn aan je oren. Bij het gedicht over een steen die gedragen door de rivier naar zee reist, klinken de klanken meditatief, om bij het fiestverhaal van Harry spontaan in de lach te schieten. Op een Zuid-Amerikaanse markt koopt hij een perzik. ‘How is your name?’’Harry’ ‘Oh Ari, like in Ari Kovert’. Boontjes smaken nooit meer hetzelfde.

De buren en vrienden die in alle hoeken van mijn huiskamer een plekje hebben gevonden, hangen aan  onze lippen. Vergeten is de beroerde generale repetitie, de kamer die ons een paar uur geleden nog aangaapte als de opengesperde mond van een reus met honger en de zenuwen die dan als in een formule-1 door je lijf gaan racen. We geloven er weer helemaal in, in het meedoen met Gluren bij de Buren, het jaarlijkse A3-huiskamerfestival voor Amersfoorste Amateur Artiesten. (glurenbijdeburen-amersfoort.nl) K3 in een volwassen jasje.

Ons publiek krijgen we moeiteloos mee met een reisje dichter bij huis. Samen met Willem Wilmink stappen we in de trein. Een trein die gewoon op tijd gaat rijden, want in Wilminks dagen waaiden er nog geen blaadjes op de rails en raakten de wissels nog niet bevroren. Op het bankje schuin tegenover ons zien we het oudere echtpaar zitten. Een alledaags beeld waar je je dankzij Wilminks woorden ineens over gaat verwonderen. De piano glimlacht mee tot op de plaats van bestemming.

De buren en vrienden praten nog wat na met elkaar en trekken verder naar de volgende voorstelling. Zij hebben genoten, net als wij. We hebben een nieuw verhaal geschreven. In C-groot.